XVID 672x384 23.976fps 700.1 MB
NA MOTYWACH SZTUKI "CHERRY DOCS"
Napisy dla .:: SUBTITLES:ORG ::. >> ripPer <<
G L A N Y
Z czego rżysz?
Podobała ci się impreza?
Przepraszam.
- Co do ch*ja? - Nie widziałem was.
Je*any smoluchu!
Będę śmierdział hinduskim żarciem.
Przepraszam.
Proszę.
Nie.
Spie*doliłeś mi wieczór!
Ku*wo!
Mike! Przestań!
Jedziesz do tego skina?
Zobaczę, co i jak.
Nie śpij za dużo.
OK.
Dzięki, Peter.
Ilu adwokatów było u ciebie?
O co chodzi?
Nikogo nie było.
Przede mną?
Zanim tu trafiłem?
Wyrażę to w potocznym języku.
Nie zgrywaj mądrali przede mną.
To taka mała uwaga, kapujesz?
To było "tak", czy "nie"?
Tak.
Nie rób tego więcej.
Czego?
Żadnych więcej "och" i "ach".
W sądzie tego nie lubią.
A co mam powiedzieć?
Może: "Rozumiem, że uczynił pan"
"nieoficjalną uwagę osobistą".
Rozumiem, że uczynił pan
nieoficjalną uwagę osobistą.
Panie Dunkleman.
Panie Dunkleman, proszę pana.
- Zgrywasz się? - Nie, proszę pana.
Skończ z tym "panem".
OK.
Wiesz, jakiego pochodzenia jest moje nazwisko - Dunkleman?
Na pewno nie irlandzkie.
Dokładnie, nie irlandzkie. Bynajmniej.
- Żydowskie i czyni ze mnie... - Osobę o żydowskim nazwisku.
Jasne.
Jesteś Żydem.
- Nie powiedziałem tego. - To kim jesteś?
A co to za różnica?
Chcę wiedzieć, na czym stoję.
Dobra.
Przysyłają do ciebie żydowskiego obrońcę z urzędu.
Co ty na to?
Dla mnie może być.
Gdyby się nad tym zastanowić, to
niegłupi pomysł. Dobry jesteś?
Nie, wszystko przegrywam.
Oblałem egzaminy wstępne, adwokaturę.
Dlatego jestem prawnikiem.
- Cechuje mnie brak kompetencji. - Podoba mi się twój dowcip.
To dobrze.
Nie przeszkadza mi, że jesteś Żydem,
jeśli ci o to chodzi.
Dziękuję ci bardzo. Przekażę to moim rodzicom.
Albo lepiej: zadzwonię do Mojżesza, żeby przekazał Bogu,
że ziemianie nawracają się.
Kutas z ciebie, nie?
Czyli twoi rodzice są Żydami?
Wal się, koleś.
Uraziłem cię.
Nie lubię skinheadów. I neonazistów.
Za dziarami też nie przepadam.
Przestępstwo, za które będziesz sądzony jest wstrętne,
i nie sprawia, że mam ochotę cię polubić.
Sądzisz, że chciałby, abyś mnie polubił?
Jak chcesz, wybierz sobie innego adwokata.
Sądzisz, że oczekuję, że mnie polubisz?
Od nikogo tego nie oczekuję.
Żeby była jasność. Popełniłem przestępstwo.
Popełniłem. OK.
Ale byłem wtedy uwalony.
- Policja badała krew? - To chyba normalna procedura.
Co piłeś?
Dużo szkockiej i 3-4 piwa.
Byłeś zatem dobrze wstawiony.
Byłem ubzdryngolony.
Inne preparaty?
Nie.
Gdzie piłeś?
Na koncercie.
Kogo?
Kapeli ŚWIR.
To coś o domu wariatów?
Co to za nazwa?
To skrót od Święta Wojna Idealnej Rasy.
Gra słów.
Dokładnie, to akronim.
Napisali tu, że byłeś w glanach.
Czy to prawda?
Tak.
Piszą też, że kopnąłeś ofiarę tymi butami ponad 30 razy.
Czy to też prawda?
Tak.
Dlaczego nosisz takie buty?
Glany?
Bo to znak rozpoznawczy, panie Dunkleman.
Zrób mi grzeczność, nie wymawiaj mojego nazwiska.
Dobrze.
Możesz to przeczytać?
Ofiara doznała poważnych krwotoków wewnętrznych
oraz obrażeń kręgosłupa, które w najlepszym
przypadku utrudniałyby chodzenie.
Atak należał do intensywnych.
Biegli stwierdzili, że mogła trwać od 1 do 2 minut.
Ofiara straciła wzrok w jednym oku
i zmarła 3 tygodnie po zajściu,
na skutek poważnych urazów wewnętrznych.
Mike, chciałbym wiedzieć, przed procesem,
jak to teraz odbierasz?
Mam pytanie.
Proszę. Ale odpowiesz na moje?
Tak.
Nie wyglądasz na Żyda.
Ani ty. Nie wyglądasz na Żyda.
Bo nie jestem.
Żartujesz.
To naprawdę zabawne, bo nie wyglądasz.
Odszczekaj to.
A co, pobijesz mnie?
Odszczekaj.
Dobra, Żydku, jak chcesz.
Odwołaj to, ku*wa!
Co powiesz o zdarzeniu?
Je*any Pakistańczyk.
Na ziemi jest za dużo muzułmanów.
Je*anych czarnuchów!
Pier*ol się i ty.
Chyba trzeba zacząć od początku.
Człowiek był z Indii.
Tak?
Walić Indie!
Jak sądzisz, jaki rodzaj obrony powinienem
rozważyć, mając do czynienia z kimś takim, jak ty?
Co to znaczy, "jak ty"?
Kogoś, kto nie ma sumienia.
Kto przynajmniej nie wygląda, że je ma.
Mam wyrzuty sumienia.
Myślisz, że chciałem zabić faceta?
Że usiłowałem pozbawić go życia?
Wiesz, o co chcesz spytać?
Jak taki gość, jak ja, może bronić w sądzie
rasistowskiego gnojka?
Mam rację?
Na teraz, załóżmy, że chciałeś pieniędzy.
Nie chcę, aby mnie sądzono za takie coś.
To moje poglądy, jeśli nadążasz.
To coś innego, niezależnego ode mnie,
jako oskarżonego w sądzie za napaść.
Będzie dobrze, jeśli oskarżą cię o napaść ze skutkiem śmiertelnym,
a nie o zabójstwo drugiego stopnia.
Liczyłbym na okoliczności łagodzące.
Chcę by sądzono to, co zrobiłem.
Rozumiesz mnie?
Nie.
Niech nie sądzą mnie jako skinheada, bo to będzie sądzenie całego ruchu.
Ruchu?
Tak, ruchu. To młodzieżowy ruch.
Twoje pier*olenie mnie wnerwia.
I nie wiem, czy jestem właściwą osobą,
żeby stanąć po twojej stronie.
Może w twoim ruchu są adwokaci, którzy
okazaliby ci więcej współdoznawania.
Jedyne, czego chcę, to by
sądzono mnie, a nie ruch skinhead.
Prokurator oskarży cię, o co będzie chciał.
Mnie stawia to w sytuacji nie do pozazdroszczenia.
Wiesz co?
Chyba jesteś w porządku.
Dobry z ciebie facet.
O tobie nie da się tego powiedzieć.
Skłonny jestem nawet powiedzieć, że jesteś ścierwem.
W porządku.
I tak mi pomożesz.
Czyżby?
Tak.
Skąd ta pewność?
To kim jesteś.
Czyli?
Wolnościowiec.
Każdy zasługuje na sprawiedliwy proces...
Bla, bla, bla bla.
Mylę się? Nie mam racji?
- Przed kimś takim, jak ty... - Kim, według ciebie, jestem?
Chcę zapytać...
Sporządziłeś na dzisiaj jakiś plan?
Tak.
Na którym miejscu w nim jesteśmy?
Ty mi to powiedz, Danny Dunkleman?
Nie wiem.
Mogę ci zaufać?
Na tyle, na ile można zaufać obrońcy.
Gdybym potrzebował, mogę do ciebie zadzwonić?
Jeśli sprawa będzie pilna i związana
z aspektami prawnym, możesz dzwonić do biura.
Zamierzam cię bronić.
Przynajmniej pójdę na wstępne przesłuchanie.
Tak, wiem.
- Potem zobaczymy, co dalej. - Zobaczymy?
Krok po kroku.
Dzięki.
Dlaczego?
Co, dlaczego?
Czemu chcesz ze mną iść?
Na przesłuchanie wstępne? Nie wiem.
Pewnie to duże wyzwanie.
Duże wyzwanie, co?
Bo nie za ładne oczy.
Jesteś mądrym dzieciakiem, i w pewnym sensie
trudno uwierzyć mi, że działałeś z premedytacją.
Może ława podzieli moje zdanie.
Będziemy w kontakcie.
Siedź spokojnie i za dużo nie gadaj.
OK, szefie.
Chcesz, żebym cię bronił z jakiegoś konkretnego powodu?
Jesteś humanistą, liberalnym Żydem.
Starasz się wypaść, jak najlepiej.
A no tak, zapomniałem.
Pete!
W idealnym świecie, wyeliminowałbym cię.
Ale w tym świecie, potrzebuję cię, jak nikt inny.
Cisza!
Ustalimy inną datę przesłuchania wstępnego.
Daj im szansę.
Nawet Arabom, którzy chcą naszej zagłady?
Szczególnie Arabom.
Chcą, byśmy wymarli.
Dlatego powiedziałem, "szczególnie Arabom".
Ludzi, którzy chcą cię zabić należy mieć szczególnie na uwadze.
Gdzie to jest napisane?
A co to za różnica?
"Pan da siłę swojemu ludowi."
Zadaniem silnych jest doglądać słabych,
cierpiących.
- Jezus tak mówił. - On nie żył w próżni.
Nawet, gdy chcą twej śmierci?
A co? Zabijesz ich?
Zbombardujesz?
Skoro tak, to będziesz gorszy od nich.
Zaczniesz działać tak, jak oni.
Nie przekonujesz mnie. Jesteś zbyt łagodny.
Łagodny?
To największa oznaka prawości.
Inaczej zabijanie nie skończy się.
Ktoś musi to powstrzymać.
To ty i ja. "Nie zabijaj".
To fundament naszej całej kultury.
OK, OK.
Nie okejkuj mi. Zacznij myśleć.
Tak, wiem, może "mam wołowinę w głowie..."
"albo rybę..."
"albo knedle..."
O Boże.
ZEZNANIE POSZKODOWANEGO "Spisane przez żonę"
Obecnie przebywam unieruchomiony w szpitalu.
Obrażenia mózgu, których doznałem,
oraz urazy kręgosłupa, uniemożliwiają mi chodzenie
o własnych siłach.
Nie mogę stać, podobnie i siedzieć.
Ogólnie wyglądam, jak ktoś,
kto spotkał się z bestią.
Witaj, szefie.
To było wstrętne.
Nie podobało się?
Wyszedłem na ostatnią łajzę.
Przeze mnie?
Nic nie zrobiłem.
Nie rżnij głupa.
Nie spodobała ci się obecność łysych?
10 par - 20 glanów w sądzie.
Ja i mój klient.
Morderstwo I stopnia. A uzasadnienie?
Panie i Panowie? Proszę spojrzeć na dupków
na widowni.
Sami przyszli, bez zaproszenia.
Nie zapraszając nikogo, zaprosiłeś ich.
Ciągle udajesz głupka.
Nie prosiłem ich o to, OK?
W obecności twojej załogi,
miałem oświadczyć przed sądem, że
przestępstwo nie miało nic wspólnego z rasizmem.
- Powiedz im cokolwiek. - Nie mogę i nie powiem.
Zrobimy to lepiej i mądrzej.
Albo wcale.
Gdzie się uczyłeś?
Różnie.
Ostatnia szkoła?
Liceum Montrealskie.
Jak z ocenami?
Większość przedmiotów zaliczyłem na poziomie 10 klasy.
Resztę na wyższych.
To nie udawaj głupca, bo nim nie jesteś.
Nie da się oddzielić przesłuchań
i twoich kumpli skinheadów.
Wstęp jest wolny.
- Uśmiechałeś się do nich. - Bo to moi przyjaciele.
Domyślasz się, ile lat możesz dostać, jeśli
nie zaprezentujemy czegoś nadzwyczajnego?
Dużo, dużo lat.
Możesz odsiedzieć więcej, niż przeżyłeś do tej pory.
Dotarło?
Dłużej, niż żyję.
Do warunkowego. Po nim, gwarantuję ci,
nie będziesz umiał żyć na wolności.
Co powiesz na 7299 dni?
Lata, lata.
Ciekawe, czego będzie się wtedy słuchać?
Wyobrażam sobie.
Co czuje 40 letni mężczyzna, który
nie zna nic oprócz więzienia? Nie pobzykasz,
bez wydawania na to paru stów.
To dużo czasu.
Nie jesteś już młokosem,
i to nie jest Montrealska Szkoła Tańca.
Czytałeś o tym?
Twoja teczka.
Masz niezłe osiągnięcia.
Zaczepił mnie.
Był czarny.
Tak i należał do gangu.
Musieli go zszywać, Mike.
Wszędzie cię ktoś zaczepiał.
W liceum, czy gdziekolwiek.
A ty gdzie się uczyłeś?
Prawo w McGill.
Niedaleko mieszkali moi rodzice.
Przyniosłem ci teczkę.
Widzisz? To jest teczka.
Potrzebowałem na nią zezwolenia.
Dlaczego?
To twoja aktówka, twoja wersja aktówki.
Takiej, jak moja nie dostaniesz.
Metalowe zatrzaski, druty.
Nie chcą, byś miał cokolwiek metalowego.
Jako broń?
Tak.
Z tego można zrobić niebezpieczne narzędzie, tak?
Nie mów już o tym. Skup się.
Na co mi to?
Masz tu każdy dokument, każdą kartkę papieru.
Zapisy i zeznania.
Począwszy od czasów podstawówki. Zapoznaj się z tym.
Nie przeocz niczego.
Danny, co z tym zrobisz?
To teczka twojego przypadku. Będzie ci potrzebna.
Na co?
Bo będziesz uczestniczył w procesie.
Zaangażujesz się, albo odejdę.
Będę uczestniczył w procesie?
Bynajmniej. Więc ocknij się.
To twoja robota.
Zatroszczę się o swoją część pracy,
i wytłumaczę ci, co masz robić.
Danny, w sądzie? I tak mnie przycisną.
Mocno. Oskarżyciel, jak mu tam?
Solomon? Żyd?
A ty? Ty też jesteś Żyd.
Sędzia...
Sędzia? To Irlandczyk.
Z bardzo starego klanu prawników.
3 pokolenia.
Zatem wygląda mi na Żyda.
Wystarczy, że ktoś ma ciemne włosy i tracisz pewność.
To twój świat. A tu mamy wielorasowy Montreal.
Świat jest wielokulturowy.
To nowomowa - wielokulturowy.
- Strażnik! - Poczekaj.
- Strażnik! - Nie odchodź.
Bo?
Zauważasz obecność Żydów w systemie prawniczym?
Ale tylko kilku.
Powiedz mi coś, Mike.
Czym zajmowałeś się w wieku 12 lat?
12?
Głównie grałem z przyjaciółmi w hokeja.
Na ulicach, tenisowymi piłkami.
A ty?
Używałem tej teczki, prawie codziennie.
Po szkole i w weekendy. Miałem w niej wszystkie papiery.
Do czego?
- Uczyłem się czytać i pisać. - W wieku 12 lat?
Uczyłem się czytać Torę.
W jednym z najstarszych języków świata.
Jak odmawiać modlitwy.
Czy to czyni cię lepszym ode mnie?
Ty siedzisz w celi, Mike. A ja tu jestem gościem.
Pobiłeś człowieka ze skutkiem śmiertelnym.
Siedzisz po uszy w szambie, będziesz musiał
się napracować, żeby się z niego wydostać.
Spróbuję, ale nie wiem, do czego to doprowadzi.
Ty wybierasz kierunek.
Zapoznaj się z tymi materiałami.
Uważnie to przeczytaj i powiedz mi,
co chcesz, żebyśmy robili.
To twoje zadanie.
Co mam z tym zrobić? Ty jesteś papugą.
Tak i teraz musisz grać w mojej drużynie.
Zatoniemy, jeśli nie będziemy współpracować.
Zastanowię się nad tym.
Co masz na ręku? Zadrapałeś się?
- Znak. - Czego?
Jeszcze nie skończony.
Może wytatuuj sobie na czole "winny".
Nudziłem się.
No to masz, co robić.
Masz tu z 250 stron na swój temat.
Wiesz, co myślę?
Tracimy Kanadę.
Tracimy nasz anglosaski, biały styl życia.
Chciałbym go zatrzymać.
To coś innego, od tego, co zrobiłem na ulicy.
Te sprawy się łączą, Mike!
Gdyby wielorasowe społeczeństwa sprawdzały się,
nie musieliby nam ich sprzedawać za dolary z podatków.
Miliony imigrantów przybywają tu co roku.
Ich dzieci rodzą się tutaj.
Ty tak to postrzegasz.
Pomyśl. Wstaniesz przed sądem
i powiesz, że nie akceptujesz tego,
i dlatego tak się zachowujesz?
Chcę usłyszeć od ciebie spójne argumenty.
- Odpowiada ci to? - Rozumiem cię.
- Ale to... - Nie chcę tego słyszeć.
Przeczytaj to najpierw.
Dopóki tego nie zrobisz, nie spotkamy się.
Nie, dopóki nie obmyślisz strategii.
A jeśli nie umiem, nie dam rady...
Dasz sobie radę.
A jeśli nie chcę?
OK.
To moje miejsce zajmie ktoś inny.
Chcesz dalej zgrywać idiotę?
Nie użyjesz mózgownicy?
Może masz wołowinę zamiast zwojów mózgowych?
Wołowinę? O co ci chodzi?
Ty nic nie robisz, to i ja nic nie robię.
Tak to wygląda, że ja zarobię na tobie 7000$
Ty pójdziesz do pierdla,
na bardzo długo. 18% z tych 7000
wpłacam na fundusz emerytalny,
który zapewnia mi to, że gdy wyjdziesz na wolność,
ja będę grał sobie w golfa na Florydzie.
Kumam.
Nie. Chcę byś wiedział, co
obrońca z urzędu robi z kasą.
Może nauczysz się czegoś.
Kupuję sobie cygara z socjalistycznej Kuby po 30$ sztuka.
Pykam je popołudniami.
Jak chcę, biorę parę stówek i zapraszam żonę
do restauracji, przy której ty tylko postać możesz.
Kapitalnie się bawimy. Potem wracamy
do domu i kochamy się.
Ty w tym czasie odrzucasz zaloty facetów.
- Kumasz? - Dzięki. Bardzo dziękuję.
Nie chcemy, żeby ktoś twierdził, że to był spisek.
I że masz nierówno pod sufitem.
Bo, w najgorszym przypadku, uznają cię
groźnym dla otoczenia i nigdy nie wyjdziesz.
Z nikim już sobie nie pożartujesz,
nie pograsz w karty, i nie pobawisz się w rodzinę.
Dobra! Gadasz i gadasz!
Za dużo gadasz. Cholera!
Za to ty musisz porozmawiać ze sobą.
Zapoznam się z dokumentami.
I zacznij układać plan obrony.
Dobra. OK.
Powiem ci coś o tej teczce.
Należała do mojego ojca.
Przyjechał tu z nią przed II Wojną Światową.
Pewnie coś wiesz o tamtych czasach.
To stara, dobra robota.
Ręcznie szyta, widzisz?
Tylko igła i nici.
Dajesz mi ją?
Pożyczam.
Zachowaj dystans do siebie.
Przeskocz na nowy poziom życia.
Zrobię, co mogę.
I jeszcze więcej.
Dużo, dużo więcej.
Strażnik.
Danny?
Jak jest na zewnątrz?
Robi się zimniej.
To nie ja.
Masz, cholerny Żydku.
Mike! Przestań!
Je*ane ch*jostwo! Gówno, gówno.
Proszę.
W końcu w domu.
Super liberał przybrał na powrót formę śmiertelnego Żyda.
Witaj, Sam.
Sam, nie zaczynaj.
Co?
Danny obmyśla strategię obrony chłopaka,
który na ulicy skopał na śmierć imigranta imigranta.
Prawie udało się doczekać deseru bez rozmów o pracy.
Prawie.
Niech zgadnę. Przyjechaliście do nas na obiad?
Tak, zjedliśmy u was obiad.
Przepraszam, naprawdę.
Spokojnie, Danny. Żartuję.
Obiad był wyśmienity.
To fajnie.
Spotkałem się ze świadkiem.
Miał czas dopiero po 18:00.
Miało zająć 15-20 minut, a po godzinie...
Nie, po 3 i trochę...
Świadek?
Chłopak zasługuje na sprawiedliwe przesłuchanie.
Jaki świadek?
Kluczowa postać Fundacji Pamięci o Holokauście.
Będzie zeznawał w sprawie indoktrynacji
młodzieży w ruchu skinhead.
Mogę wina?
Indoktrynacji?
Tak nazywa się dziś pranie mózgu.
A jak nazywa się to, co zrobiłeś?
Spóźnienie. Przepraszam.
Nie potrzebne, ale przyjmuję.
Ja nie przyjmuję przeprosin.
Sam.
Mówię za siebie.
Dałem Danny'emu sprawę nośną medialnie,
na której mógłby zapunktować, a on
robi sobie z niej jakieś "pranie".
Skoro ci z tym źle, możesz wyjść.
Spie*dalaj.
Danny!
Danny, wiesz, jaki jest Sam.
Zawsze się droczy.
Żartuję, Danny. Jak zawsze.
Wynocha.
Wychodzi.
Ale bez deseru?
Zachowujecie się, jak macho-żydki.
Zjedzcie po ciastku.
Zapomniałeś, kim jesteś?
Do czego nawiązujesz?
Przez co przeszła twoja rodzina?
I moja? Staram się nie zapomnieć.
Niczego nie zapomniałem.
Cokolwiek robisz, nie zostawiaj za sobą smrodu.
Poprowadzisz dobrze sprawę - zostaniemy wspólnikami.
Namieszasz - to zostaniesz sam.
OK, przepraszam.
3 godziny przygotowywałam ciasto.
Mama Danny'ego instruowała mnie przez telefon.
Myślałam, że tego nie przeżyje.
Więc siadajcie i zamilczcie,
albo rozliczą was w piekle. OK?
Cudowne ciasto.
3 godziny. Wierzycie?
Nie wierzę.
3 godziny na telefonie z macochą?
Danny!
Sie masz.
Co jest?
Co, ku*wa?
Mike, co się dzieje?
Co jest?
Obraziłeś się?
Obraziłem...
Na mnie? Nie odbierasz telefonów.
Tylko w tym tygodniu.
Nawet nie mam tu z kim pogadać.
Co cię tak wkurzyło?
Mike, czego ty chcesz?
Myślałem...
To dobrze.
Przeczytałeś dokumenty?
Tak.
Każdego dnia, raz po raz.
I?
I...
Nie wiem...
Ile razy mam przez to samo przechodzić?
Nie wiem, jak i od czego zacząć?
Od czegoś powinieneś.
- Co przygotowałeś? - Nic nie przygotowałem.
Nic nie mam.
Nic? Nic nie masz?
Dokładnie.
I wszystko przeczytałeś?
Tak, wszystko.
Masz tu wszystko...
To po co do mnie telefonowałeś?
Potrzebny mi jakiś pomysł na początek.
Ja ci go nie podsunę, Mike.
To twoje pomysły nas tu sprowadziły.
Twoje refleksje.
Chcę wiedzieć, co ty o tym myślisz.
Na ten moment to nie ma znaczenia.
Podpowiedz coś.
Zadzwoniłeś, żeby mi zawracać dupę?
Potrzebuję pomocy.
Oczekiwałem czegoś więcej.
Sądziłem, że może ty...
- Cholera. - Co?
Spędziłeś tu dużo czasu.
4 miesiące. Dla młodych ludzi,
to cała wieczność.
I nie masz żadnych pieprzonych pomysłów.
Jesteś kretynem? Szlag by to!
Jesteś wkurzony. Czym?
Piekielny dzień. Tam na zewnątrz.
Udzielił się mi. Mówiłem, żebyś nie dzwonił,
jeśli nie będziesz miał czegoś nowego do powiedzenia!
- Nie ułatwiasz mi tego. - Kto powiedział, że będzie łatwo?
Ty za to utrudniasz.
Dobra, dobra...
- Co zrobisz? - Kiedy?
Kiedy? Teraz!
Masz 90 dni na obmyślenie strategii.
Dlaczego tylko ja?
Dlaczego nie robisz, tego, co powinieneś?
Robię, i to codziennie.
Kosztem domu i rodziny, jeśli to konieczne.
Moje egzaminy mam za sobą.
Nie sprawdzamy tu moich kompetencji.
To już wiem.
Jak mogłeś przeczytać to i...?
I co?
Nie wpaść nawet na byle jaki
pomysł, aby móc od niego zacząć?
Bo ludzie mówią, że jestem głupi.
- Nazwałeś mnie kretynem. - Przepraszam.
Ale zachowujesz się, jak kretyn.
Za głupi na to jestem.
Skończ użalać się, jak dziecko.
OK. Kończę.
Mam mało czasu.
Jestem umówiony. Co chcesz zrobić?
To twój czas, opłacony
i rozpisany w moim kajecie.
Na początek - moi łysi się nie odzywają.
Nikt nie zadzwonił, nikt...
Twoi łysi? Kim oni są?
Chłopcami w glanach?
Banda niewykształconych tłumoków, białych śmieci,
z jasno wyznaczonym celem...
Uważaj, co mówisz.
...Wymazać z pamięci ludzi,
których już raz zabito.
Którzy chcą osrać groby moich przodków.
Którzy pragną unicestwić moją rasę,
w imię krwawego sportu. Bo są zbyt głupi,
by wznieść się ponad to,
i czynić rzeczywistość możliwie najlepszą.
Co się z tobą, ku*wa, dziś dzieje?
Zamknij się i słuchaj.
To może być twój ostatni przystanek. Tutaj...
Wskoczysz na obroty i zaczniesz myśleć o skutecznej
obronie, czy nie?
Czy ja mówię do ciebie w innym języku?
Nie!
Podzielam twoje zdanie.
Nie chcę wyjść na idiotę przed sądem.
W porządku.
Wiesz, co cię tam czeka?
Rozłożą cię na części: twoją głowę, uczucia,
duchowość, osobowość. Będą krążyć
wokół nich, Mike. Przeczeszą wszystkie
twoje myśli. Postarają się zrozumieć,
kim mógłbyś stać się w przyszłości.
Wiesz, co Rzymianie robili z ptakami?
Nie.
Kroili je i na podstawie ich wnętrzności
przewidywali swoją przyszłość.
Chore.
Rozczłonkują cię przed sądem.
A ty nie powinieneś pęknąć, nie powinieneś zawracać
z obranej drogi obrony.
Nie popuszczą ci, i sam uznasz siebie za winnego.
Zostało 90 dni. 120 już zmarnowałeś!
OK, OK.
Mike, posłuchaj. Musisz zapuścić się głęboko
w swoje uczucia. To dość trudne.
Rozpoznaj i nazwij to uczucie, które
nie daje ci spokoju.
Nie pozbyłem się uczuć.
To może być dobry początek.
Podobasz mi się.
Łebski z ciebie gość.
Czuję, że ci dołożyłem.
Tak?
Czuję, jakbym siłą wtłaczał w ciebie,
dosłownie wbijał do głowy, logikę.
Czemu nie?
Co? Trzasnąć cię?
Nie wygłupiaj się.
Uderz mnie, Danny.
Uwolnij uczucia. Uderz mnie, Danny.
Mike, nie...
Uderz mnie, Danny.
Nic z tego.
Porządnie przyłożyć przystoi nawet liberałom.
Dalej, uderz mnie.
Nie.
Prawdziwy Żyd zrobiłby to z przyjemnością.
Kim ty jesteś? Żydem na niby.
Tak? Je*ana fałszywka.
6 milionów, co?
Kłamcy, banda kłamców.
Usiądź, Mike.
Bo?
Powiedziałem usiądź, Mike.
Dlaczego?
Jeśli zacznę cię bić, mogę nie przestać.
To już wiesz, co czuję.
Od tego zacznę.
Chryste.
Nie trzeba.
Co?
Przestań. Co jest?
Przepraszam... Przepraszam...
Czyste.
Co?
Masz czyste szyby.
Tak.
Przepraszam...
Nie ma sprawy.
Proszę.
Na koszt firmy.
Na koszt firmy?
Super liberał.
Ty też wyjeżdżasz z tym super liberałem?
O co chodzi?
Danny, można chyba pożartować?
To nie jest śmieszne.
Tracisz wyczucie.
Zaczynam mieć obawy.
Anno, niedługo będzie po wszystkim.
Teraz to, potem rozprawa i koniec.
Dobrze, bo mam dość tej sprawy.
Mam zlekceważyć klienta?
Nie robić tego, co powinienem?
Tak... Dobra.
Możesz przyciszyć?
Anno, proszę?
Przycisz trochę.
Ścisz tę muzykę, proszę?
Przyciszysz, czy nie?
Ta tkanina przesiąknięta jest moim ojcem.
Można by go wyżymać z niej.
Woń jego skóry i olejków jest w tym materiale od ponad 60 lat.
Jego zapach... Wszystko przesiąknięte jego zapachem.
Pachniał migdałami.
Czarne paski.
Jak oni je wykonują?
Na obu brzegach, luźno splecione,
zwisają sznurki, jak sam mi powiedział,
wiązane jego 13-letnimi palcami.
Na rogach tałes wzmocniony jest podszewką z materiału,
który wygląda, jak fragment spadochronu.
Nie pochodzi jednak ze spadochronu. Wiele razy o to pytałem.
Z każdego rogu zwisają po 2 frędzle.
Na każdym z nich jest 5 ozdobnych supłów.
10 supłów na róg, na 8 frędzlach.
Wiele dni wiązania.
10 supłów: "Żebyś pamiętał i wykonywał me przykazania,"
"by naprawiać to, co zniszczono,"
"i byś poświęcał się Bogu".
Spóźniasz się.
Nie mogłem znaleźć maszynki.
Co to jest? Spodziewasz się kogoś?
Niewykluczone.
Kogo?
To paschalny zwyczaj. Szykuje się dodatkowe miejsce.
Zacznijmy. Masz dokumenty?
Tak.
Gotowy?
Mam tego dość. Po uszy.
Do wszystkiego się przyznałem.
Czego więcej mogą chcieć?
Okaże się.
Żebym podpisał się pod oświadczeniem, że nie jestem dobry?
Że zatruwam system?
Nie tego będą oczekiwać.
Tym jestem - zużytym człowiekiem.
Odpadkiem.
Widzę przebłyski użalania się.
CZuję się, jak na łożu tortur. Przekręcają tym kołem
coraz mocniej.
Całkiem dobry pomysł. Do przećwiczenia.
Może się udać, ale musimy współpracować, OK?
Przechodząc do meritum - proszę się przedstawić.
Michael Downey.
Tak, żeby wszyscy słyszeli.
Michael Downey.
Nazywam się Michael Downey.
Proszę usiąść.
- Dzień dobry, panie Downey. - Co odpowiadam?
- Może być "dzień dobry". - Zacznij jeszcze raz.
Mike.
Dzień dobry.
Jak długo przebywa pan w areszcie?
Na dzisiaj - 7 miesięcy.
Jaki to areszt?
Więzienia miejskiego.
Czy rodzina, bądź przyjaciele są na sali?
Myślę, że chyba mama przyjdzie.
Mike, prosta odpowiedź. Wyraźnie.
Jest tu moja matka.
I Jill, Jill Healey, moja narzeczona.
- Jest pan zaręczony? - Tak.
Planuję się ożenić.
- Kiedyś, w przyszłości? - Tak, jak wyjdę.
Oczekuje pan lepszej przyszłości?
Tak, chciałbym zaznać dobrego życia.
Sądzi pan, że to właściwe, planować przyszłość?
Myślę, że to właściwe.
A w porównaniu z pana ofiarą, która nie żyje?
Jego rodziną? Co z ich przyszłością?
Co mam powiedzieć?
A co byś powiedział?
Zastanawiałem się nad wieloma kwestiami.
Nie podoba mi się, co zrobiłem.
Mike, nie rozwijaj za bardzo.
Odpowiadaj krótko i zwięźle.
- Wyjaśniałem... - Wiem.
Zbyt wiele swobodnych refleksji może zaciemnić sprawę.
OK.
Nad czym się tak pan zastanawiał?
Uświadomiłem sobie, że postąpiłem źle.
- Mike, mówisz nie na temat. - Co złego powiedziałem?
Za krótka odpowiedź.
Prawdę powiedziawszy, niczego nie wnosi.
Możesz uściślić?
Odpowiadaj na pytania, tylko tyle.
Co to było?
Nad czym się tak pan zastanawiał?
Rozmyślałem. Zdałem sobie sprawę, jak się myliłem.
Że wybrałem złą drogę w życiu.
Na mój karygodny czyn wpłynęło społeczeństwo
oraz moja przeszłość.
- Wpłynęło również... - Zaczekaj.
Uprzedzałem, nie tłumacz się.
Powiedz o uczuciach, czym chciałby się zająć,
co chciałbyś robić w przyszłości.
A dokładniej? O czym powiedzieć?
O wszystkim.
Chcesz mnie zjeżyć, co?
Może.
To do...
Co?
To do chrzanu.
Niech pan będzie uprzejmy nie wzdychać.
Bełkotanie powoduje, że brzmi pan głupkowato.
- Przemawiam, jak głupek? - W rzeczy samej.
Wydając z siebie nieartykułowane dźwięki.
Wiesz co? Nie jestem głupi!
Doprawdy?
Nic z tego.
Nie odpowiem ci na to pytanie.
Chciałem się upewnić.
Dobrze, odpowiedz na wcześniejsze pytanie.
Proszę wybaczyć, Wysoki Sądzie, mój klient
znowu zapomniał, jak brzmiało pytanie.
Wygłupiasz się? Myśl.
Aż tak źle chyba nie będzie?
- Będzie jeszcze gorzej, Mike. - Nie dokręcaj mi śruby, OK?
- Uważasz się za białego śmiecia? - Nie mogą tak zapytać.
Czy jesteś białym śmieciem?
Pochodzę z białej klasy robotniczej.
- Tak się definiuje białe śmieci. - Nie, nie tak.
Co to jest biały śmieć?
- To uwłaczający termin. - Opisujący kogo?
Białych, niewykształconych ludzi, którzy źle postępują.
Jesteś białym śmieciem?
Nie. O sobie tak nie myślę.
Czyżby? Podał pan opis.
Nie, nie jestem białym śmieciem.
Co zamierza pan robić w więzieniu?
Uczyć się. Ile tylko się uda.
Zechce pan uściślić odpowiedź, panie Downey.
Będę chciał wykorzystać wszelkie możliwości, by
ukończyć liceum, potem rozpocząć cokolwiek innego.
Dziękuję.
Wezmę wszystko, co dadzą, jak każdy dobry biały śmieć.
Jeden taki tekst, a usadzą cię na zawsze.
Rozumiesz mnie?
Największy wyrok. 25 lat do warunkowego.
Patrzcie, kto się złości.
Ja mogę, nie mnie sądzą.
Pytaj dalej.
Wisimy nad przepaścią i kwiczymy.
Wiem.
A ty możesz sobie przysporzyć tym sławy.
Sądzisz, że dla siebie to robię?
Po prostu pytaj mnie dalej, OK?
Chcemy wiedzieć, panie Downey, Sąd pragnie wiedzieć,
co pan zamierzał osiągnąć, kopiąc ofiarę?
Byłem wściekły. Nie panowałem nad sobą.
Mów o intencjach, nie o uczuciach.
Do czego pan dążył?
Chyba chciałem się zemścić.
Za co?
Spojrzałem na tego człowieka i pomyślałem sobie,
że ten facet pracuje w barze.
Ja nawet takiej pracy nie mogę znaleźć.
A on ją znalazł.
Jego obwiniałem za to, co nie powiodło się w moim życiu.
Wciąż jesteś o tym przekonany?
Nie, pewnie znalazłbym pracę. Podobną do tej jego.
Co jeszcze?
On w niczym nie zawinił.
Nie było jego winy w tym, że mi się nie udawało.
Ale chciał pan go skrzywdzić?
Tak.
- Czy chciał pan go zabić? - Nie, absolutnie nie.
- Nie chciałem tego. - Nawet przez chwilę?
Gdybym tego chciał, zmarłby na miejscu!
- Mike, nie możesz tak powiedzieć. - Ale to prawda.
To bez znaczenia.
Nie musisz spekulować, co byś zrobił
gdybyś wtedy czuł co innego.
Na razie idzie ci dobrze. Musimy jeszcze omówić
kilka ważnych spraw.
Co takiego?
Ponieważ zeznaje pan pod przysięgą, chciałbym zapytać wprost:
Jak pan wytłumaczy tę zbrodnię?
- Miałem niczego nie wyjaśniać. - Pytam wprost: jak pan to wyjaśni?
Co ma pan do powiedzenia o przestępstwie?
Mike, to istota tego, o co cię prosiłem.
Zgodziłeś się. Pamiętasz?
Tak.
OK.
Nawiązując do mojej ówczesnej sytuacji,
Miałem wrażenie, że jako białemu mężczyźnie,
nic mi się nie układało.
Jak to?
Dla białych, jak ja, nie ma pracy.
Ani w straży, ani w policji.
Nie ma nic w tradycyjnych, dla naszych ludzi, zawodach.
Ostrożnie ze sformułowaniem "naszych ludzi", OK?
Jeśli już znajdą się oferty, to akurat nie dla białych.
W tych i innych zawodach,
w różnych dziedzinach życia jest podobnie.
Nawet gdybym się wykształcił, jak mój kuzyn,
okazałoby się, że nikt dziś nie poszukuje białych wykładowców.
To bardzo, bardzo zniechęcające.
Trudności z pracą, o których
wspomniałem, są prawdą.
Bywa tak, że biali rozpatrywani są w ostatniej kolejności.
Chcąc nie chcąc, narusza to
kanadyjską Konstytucję. Gdyż daje się
szansę wszystkim, z pominięciem białych!
Nie mogę w to uwierzyć.
Tłumaczysz się. A dla tego, co zrobiłeś
nie ma wytłumaczenia. Musisz mieć jakiś argument.
Przecież argumentuję.
To żałosne.
Przerabialiśmy to, Mike.
Powiedz coś nowego.
Miałem przeświadczenie, że zbyt
wielu imigrantów do nas napływa.
- Zaczynają dominować w naszym kraju. - Nie.
Czułem, że biali zaczynają wszystko tracić.
Nie będę słuchał bezwartościowych
wypocin skinheada! Chcę byś powiedział,
przed sądem, dlaczego zabiłeś człowieka.
Jak do tego doszło. Jak się z tym czujesz.
Mając wszystko tutaj, nie możesz powiedzieć nic innego?
Co, na przykład, Danny?
Powiedziałem, że zabiłem! Że zrobiłem źle.
Co, do jasnej, można powiedzieć więcej?
- Nie słuchasz mnie. - Bo nie przekonujesz mnie.
Podrąż głębiej. Do samych kości.
- Nie chcę! - Musisz.
Na Boga, musisz mieć coś do powiedzenia.
Mogę powiedzieć, że żałuję, że...
- Bardzo żałuję tego, co zrobiłem. - To za słabe.
To dla mnie tortury, Danny.
Powiedz mi, czemu go zabiłeś i co działo się wtedy z tobą.
Co działo się ze mną?
Co było z tobą nie tak?
Panie i Panowie, co ze mną jest nie tak?
- Cudnie, Mike. - Co mi jest?
W porządku sukinsynie, pójdziesz do więzienia.
Na 25 lat. Spędzisz je w odosobnieniu.
Co stało się wtedy na ulicy?
Zabiłem go, nie?
Zabiłem przez pomyłkę.
I czego to cię, ku*wa, nauczyło?
Niczego!
Je*bać wszystkich!
Właśnie przegrałeś.
Dobra robota.
Nie przegrałem. Rozumiem wszystko.
Siadaj, Mike.
Pie*dol się!
Siadaj, Mike.
Wyrzekam się współpracy z siłami
Syjonistycznego Rządu Okupacyjnego.
Uspokój się. Zapędziliśmy się za daleko.
Nazywam się Michael Downey. Jestem żołnierzem
Aryjskiego Ruchu Oporu, walczącego z SRO.
SRO przydzielił mi numer identyfikacyjny,
którego przyjęcia odmawiam.
Mike, przestań.
Wyznaję dozgonną wierność Aryjskiemu Kościołowi Białych
Jezusa Chrystusa Pana Naszego i Odkupiciela.
Z gniewem właściwym białemu, oświadczam, że ten Żyd -
i jemu podobni, przetrzymują mnie,
prawdziwego patriotę, jak zakładnika.
Michael, nie jesteś zakładnikiem.
Jestem torturowanym więźniem politycznym.
Zmuszanym do czytania akt mojej sprawy, nie mającej nic
wspólnego ze mną, jako żołnierzem. Wierzę, że
Żydzi, którzy kontrolują każde moje słowo
i każde moje działanie, są potomkami Kaina.
Zabójcami Chrystusa, Pana Naszego i Odkupiciela.
Istoty żydowskie, dominujące wśród reszty
niższych ras, propagowały międzynarodowy
komunizm, kontrolując w tym samym czasie
światowy system bankowy. Oświadczam, że akt przemocy
z mojej strony nie był wyrazem nienawiści, ale
wypływał z miłości dla wielkiej białej rasy.
Nie, nie, nie, nie.
Żydzi, nasienie Szatana, potomkowie Kaina,
powinni być pierwszą mniejszością przeznaczoną do eliminacji,
w celu zachowania czystości świata na moment
przyjścia Chrystusa Pana Naszego i Odkupiciela.
Tylko śmierć może nas powstrzymać.
Zabijanie jest przede wszystkim pomysłem Żydów,
stąd najpierw ich trzeba zlikwidować.
Na resztę też przyjdzie czas. W tym procesie
jestem niewinnym barankiem prowadzonym na rzeź.
Żołnierzu Downey! Baczność!
Nie współpracuję z siłami SRO.
Żołnierzu, rozkazuję ci stanąć na baczność!
Tak jest! Baczność!
W czym macie problem?
W 7 miesiącach aresztu.
Nie podoba wam się odosobnienie.
Nie, wariuję tutaj.
Chcę ci oszczędzić 25 lat, Michael.
25 lat!
Siadaj do stołu.
I przeczytaj te zeznanie.
Kim pan jest?
Urzędnikiem.
Jakim urzędnikiem?
Sądu Jej Królewskiej Mości.
Tak jest! Siadam.
Przeczytaj zeznanie.
Chyba nie dam rady.
- Akurat wiem, że dasz radę. - Czytałem to już.
- Dla mnie nie czytałeś! - Dlaczego?
Może będziesz musiał w sądzie.
- Jeśli nie przeczytam? - Uznają to za obrazę.
- Spróbuję. - Nie, przeczytasz.
Obecnie przebywam unieruchomiony w szpitalu.
Obrażenia mózgu, których doznałem,
oraz urazy kręgosłupa, uniemożliwiają mi chodzenie o własnych siłach.
Nie mogę stać, podobnie i siedzieć.
Ogólnie wyglądam, jak ktoś,
kto spotkał się z bestią.
Tracę wzrok w jednym oku.
Ale liczę na poprawę. Jestem wciąż w szpitalu,
na wypadek ewentualnych komplikacji.
Moja żona i 2 dzieci żyją w obawie o swoje życie.
Aktualnie nikt ich nie chroni.
Mam nadzieję, że wrócę do zdrowia,
i będę pożyteczny dla rodziny
oraz reszty społeczeństwa.
Dziękuję wszystkim, którzy mi pomogli.
Modlę się, by wynagrodzono ich wysiłki.
Co do chłopaka, który brutalnie mnie zaatakował,
niczym nie prowokowany z mojej strony.
Czuję, że powinno się go odsunąć od społeczeństwa
na czas pełnej resocjalizacji, zanim będzie
na powrót zdolny żyć w kolorowym społeczeństwie.
W znanej mu Biblii napisano o Józefie i jego
kolorowej narzucie. Tak samo jest w życiu.
Taką narzutę, któregoś dnia, może zechce przybrać i on.
Kończąc, chciałbym mu przekazać,
że nie żywię do niego żadnej urazy.
Nie jestem męczennikiem i nie czerpię przyjemności
z mojego położenia, na które i tak nie mam wpływu.
Jeśli przyjdzie mi umrzeć, rozstając się
z tym światem, jako Hindus, mam zaszczyt zaoferować mu
moje wybaczenie, wybaczenie, które na tym świecie jest rzadkością.
Życzę mu jak najwięcej powodzenia,
na tej najcięższej z dróg, którą kroczył będzie
przez wiele nieprzyjemnych dni i nocy.
Życie bywa taką drogą. Mam nadzieję, że znajdzie
sobie bezpieczną ścieżkę.
W niebie i tylko tam,
osądzą nasze wady i zalety. osądzą nasze wady i zalety.
Proszę.
Ku*wa! Ku*wa!
Błagam.
Przestań.
Błagał mnie.
Błagał, żebym przestał. Nie przestałem.
Ku*wa!
Boże!
Nie chciałem.
Michael.
Boże!
Podnieś się.
Michael.
- Nie mogę. - Możesz.
Dawaj.
Siedź i przeczytaj jeszcze raz zeznanie.
Na co ty mnie skazujesz?
Przeczytaj.
Bez skomlenia i płaczu.
Co chcesz mi zrobić?
Przeciągam cię przez ucho igielne.
Jak nitkę.
Jeśli już przez nie przejdziesz, podejmiesz decyzję.
O czym?
Jaką częścią tkaniny chcesz być.
Tym to wszystko jest.
Ludzie, rzeczywistość, czas. To włókna
w tkaninie. Boskiej tkaninie.
Chcesz być samotną nitką? Proszę.
Chcesz pruć tkaninę, już zacząłeś.
Nie rozumiem już ciebie.
Chcesz wierzyć, że pracuję dla SRO - twoja sprawa.
Chcesz żyć z nienawiścią - proszę.
Bóg wie, że każdy człowiek ma poczucie właściwości.
Jest we mnie dobro.
Jeszcze jest we mnie coś dobrego.
Nie wątpię w to.
Wątpisz. Wiem to.
Nawet nie wiem, gdzie jestem.
Ty też mnie nie znasz.
Wiem dokładnie, kim jesteś, Michael.
Jesteś Michael Downey.
Jezu Chryste.
Co teraz niby mam zrobić?
Przeczytaj zeznanie, jak dorosły.
Donośnie.
Każdy będzie chciał cię słyszeć.
Masz ponad 20 lat, nie jesteś już chłopcem.
Dobra.
Obecnie przebywam unieruchomiony w szpitalu.
Obrażenia mózgu, których doznałem,
oraz urazy kręgosłupa, uniemożliwiają mi chodzenie o własnych siłach.
Nie mogę stać, podobnie i siedzieć.
Ogólnie wyglądam, jak ktoś,
kto spotkał się z bestią.
Tracę wzrok w jednym oku.
Ale liczę na poprawę.
Wciąż przebywam w szpitalu,
na wypadek ewentualnych komplikacji.
Moja żona i 2 dzieci żyją w obawie o swoje życie.
Aktualnie nikt ich nie chroni.
Mam nadzieję, że wrócę do zdrowia...
Anno, proszę. Nie!
Anno!
Prezentuję sobą szczególny problem, dla tego Sadu,
i dla społeczeństwa. Jeśli go zignorujecie albo
zamkniecie w więzieniu, problem
nie zniknie. A może tylko przybrać w rozmniarze.
Proszę, aby uruchomiono wszelkie
możliwości resocjalizacji mnie.
Jeśli Wy - Sąd i zarazem członkowie społeczeństwa,
udacie niewidomych, problem nie tylko nie minie.
Ale może mieć jeszcze gorsze skutki.
Może złamać kręgosłup tego społeczeństwa.
Przyznałem się do winy, nie usprawiedliwiam się.
Nie proszę o wybaczenie. Chcę tylko, byście
dostrzegli, że problem dotyczy nie tylko mnie,
ale, poniekąd, również was. I że coś należy zrobić.
Ciosów i kopniaków nienawiści nie da się pokonać
siłą fizyczną. Uda się natomiast zawsze
mądrością, którą zapewne wielu z was,
w swym życiu, miało szczęście posiąść.
To wszystko.
Dziękuję za wysłuchanie mnie.
Co pan sądzi o wyroku?
Że tolerancja jest niezbędna.
Proszę nie zadawać pytań.
Teraz wiem, że to nie o tolerancję chodziło, ale o miłość.
Widzów może nie przekonywać to, co mówi skazany morderca.
Mógłbyś to rozwinąć.
Nie wystarczy być tolerancyjnym.
Niektórzy zarzucają ci, że zmieniając poglądy
postawiłeś na wygodę. Co im odpowiesz?
Nie o to chodziło.
Moje wyznania mogły przynieść mi zgubę.
Inni podkreślają, że wystąpienie przeciw poglądom skinheadów
miało być demonstracją skruchy.
Jestem w więzieniu.
Wiedziałem, że tu trafię.
Nie muszę okazywać skruchy.
Na witrynie koalicji antyrasistowskiej opisujesz siebie
jako "byłego skinheada". To prawda?
To prawda. Tak, jak tam napisano.
Chociaż wolę myśleć o sobie, jako o "kiedyś normalnym człowieku".
który zaszedł za daleko niewłaściwą drogą.
Co robisz w więzieniu?
Czytam dużo o historii. Uczę się na nowo.
Chcę oduczyć się tego, w co wierzyłem.
Spotykam się z psychologiem, żeby się doskonalić.
Chodzę na mitingi AA.
I jak mam okazję opalam się, by
jak najszybciej wyblakły moje tatuaże.
Wielu może powiedzieć, że jakoś się wykaraskałeś.
Dostałeś wyrok na poziomie nieumyślnego zabójstwa,
a nie na poziomie morderstwa z premedytacją.
Tak.
Czym wytłumaczysz tak pomyślny przebieg sytuacji?
Zawdzięczasz to adwokatowi, Danny'emu Dunklemanowi?
Całkowicie.
Danny trafił do mnie. Odmienił mnie.
Musiałem zadać siebie pytanie: jeśli Daniel - Danny,
jeśli ten człowiek chce mi pomóc, jakże mógłby być
nasieniem Szatana?
Danny zainteresował się mną. I dał mi drugą szansę.
Podobnie, jak moja ofiara, komentując moje zachowanie.
Możesz szczerze przyznać, że nie będziesz zagrożeniem
dla społeczeństwa po zwolnieniu?
Będąc w więzieniu, nikogo nie skrzywdzę.
Kiedyś wyjdę. Wrócę na wolność.
Rozmyślam o tym dniu.
- Od miesięcy nie mogę cię złapać. - Od miesięcy byłem nieuchwytny.
Rozmyślałem.
Co się działo?
Awansowałem. Jestem współwłaścicielem firmy.
Masz talent.
Uwaga mediów skierowana na naszą sprawę
pchnęła mnie do innej ligi.
Żona mnie opuściła.
Naprawdę?
Tak.
Dlaczego?
Miała mnie dość.
Ciężka sprawa.
Jak miała na imię?
Anna.
Przykro mi.
To nie twoja wina.
Nawet nie pomyślałem o tym.
Pomyślałeś, że to przeze mnie?
Obwiniałem ciebie. Obwiniałem wszystkich dookoła.
Siebie też. Nadaremnie.
Spędziłem w łóżku 2 miesiące. Zupełnie rozbity.
A teraz?
Teraz? Chodzę jakiś otępiały.
Nic na to nie poradzisz.
Co masz na myśli?
Trochę to potrwa.
I?
Gdy upłynie jakiś czas, wybaczysz sobie,
przynajmniej trochę.
Zaczniesz odkrywać przyjemności w drobiazgach.
Wciąż nie mogę pracować.
To pierwsza rzecz, jaką zrobiłem od 2 miesięcy.
I nie wyrzucili cię?
Potrzebne im moje nazwisko.
Ja trochę pozmieniałem.
Sekretarka streściła mi twoje listy.
Nie mogłeś czytać moich listów?
Mike, patrząc na to, co osiągnąłem z tobą...
Za 3 lata możesz wyjść na wolność.
Łapałem się na wybieganiu w tę mroczną, wyczerpującą zagadkę.
Sens tego wszystkiego mnie przerósł.
Odkryłem w ustach smak, którego
nazwy nie chcę nawet znać.
Próbowałem modlić się, ale zawsze kończyłem zły na ciebie.
A twoje poglądy? Co z uchem igielnym?
Teczka...
Nie dostaniesz jej teraz. Mam tam pracę
domową z 11 klasy.
Jest twoja.
Chcę byś ją zatrzymał.
Dziękuję ci, Daniel.
Nauczyłem się jednego:
Nadziei, nadziei i jeszcze raz nadziei.
Te 7 plecionych nici spaja Materiał:
Duch, Światło, Czas, Przestrzeń, Narodziny, Śmierć.
Siódmą nicią jest Tajemnica Wszechświata.
7 nić jest także przeciwieństwem Ducha,
przeciwieństwem Światła, przeciwieństwem Czasu,
przeciwieństwem Przestrzeni, przeciwieństwem Narodzin.
i przeciwieństwem Śmierci.
Ten siedmiowymiarowy Materiał tkany jest przez
Tego Który Jest. Materiał powstaje
w każdym miejscu Wszechświata.
Ruch i ożywienie tkające ten Materiał,
to Boski Taniec Wieczności.